سبزه‌اى که در اول بهار از زمین می‌رویَد یا از شاخ خشک درخت می‌شکفد، سبزه‌ زیبایى است؛ انسان از نگاه کردن به برگ سبز و به سبزه‌ بهارى لذت می‌برد؛ نوپا و تازه است و رو به رشد دارد؛ چیزى نمی‌گذرد که تابستان فرا می‌رسد و این سبزه، آنچه را از استعداد در آن گذاشته شده است، نمایان می‌کند - چه میوه در درخت، چه محصول در زراعت - باز چیز زیادى نمی‌گذرد که پاییز فرا می‌رسد؛ وقتى پاییز فرا رسید...