پرستو علی‌عسگرنجاد- کرایۀ کتاب باب بود آن‌وقت‌ها. کتاب را از کتاب‌فروشی کرایه می‌کرد و به ازای هر شبی که کتاب دستش می‌ماند، یک ریال کرایه باید می‌داد. کتاب‌های قطور شعر و داستان را کرایه می‌کرد. پولش نمی‌رسید کتاب‌ها را چند شب نگه دارد. همه را یک‌شبه تمام می‌کرد تا فردا یک‌‌ریالی دیگری بدهد و کتاب تازه‌ای بگیرد.