تابه‌حال برای شما هم پیش‌آمده که ابتدای سال تحصیلی با دوستتان در مورد هدف‌های آن سال صحبت کنید؟ دوستتان از اهداف و برنامه‌هایش می‌گوید. شاید بعضی از حرف‌هایش غیرممکن به نظر رسیده و در دلتان بخندید که جوجه‌ها را آخر خرداد می‌شمارند و حتی اسم هدف‌های رفیقتان را بگذارید فانتزی؛ ولی اوّل جدیت را در چشم‌های دوستتان می‌بینید. وقت‌هایش را مدیریت‌کرده و برنامه‌ریزی می‌کند. در مورد هدف‌هایش خیلی امیدوارانه حرف می‌زند و شما که هنوز باورتان‌نشده همچنان لبخند‌های یک‌طرفه تحویلش می‌دهید. نتایج ترم اوّل که رسید برق از سرتان می‌پرد، انگار واقعاً رفیقتان یک کارهایی کرده‌ است. کم‌کم فاصله‌اش را با دیگران زیاد می‌کند و با همان شیب ملایم و برنامه‌ریزی جدی آخر خرداد در همان نقطه‌ای می‌ایستد که اوّل مهر حرفش را زده بود.