«جوان تودل‌برویی بود. آدم لذت می‌برد نگاهش کند. من واقعاً عاشقش بودم. واقعاً عاشقش بودم. آن وقت این جوان را چون ما راه نمی‌دادیم [به سوریه] بیاید، رفت مشهد در قالب فاطمیون به اسم افغانی ثبت‌نام کرد و خودش را رساند این‌جا. زرنگ به این می‌گویند! به ما و امثال ما و کسان دیگر نمی‌گویند زرنگ. زرنگ آنی نیست که به‌دنبال مال جمع‌کردن و دنبال گول‌زدن مردم است. زرنگ و باذکاوت کسی است که این فرصت‌ها را این‌طور به دست می‌آورد و بالاترین بهره را از آن می‌برد. به این می‌گویند زرنگ ... امثال سیدابراهیم، با شکل سیدابراهیم، در خیابان‌های تهران خیلی زیاد است. آن چیزی که سیدابراهیم را عزیز کرد و به این نقطه رساند، این راه است ... .»